زندگی شهد گل است که زنبور زمان می خوردش وآنچه باقی می ماند عسل خاطره هاست.
اگه یک روز شاد بودید آرام بخندید تا غم بیدار نشه! و اگه یک روز غمگین شدید آرام گریه کنید تا شادی ناآمید نشه.
دل من دیر زمانیست که می پندارد دوستی نیز گلیست مثل نیلوفر ؛ ناز! و ساقه ای ترد و ظریفی دارد. بی گمان سنگ دل است آنکه روا می دارد جان این ساقه ی نازک را دانسته بیازارد.
باران بهانه است آسمان را هوس بوسه زدن بر خاک است.
هر که رفت...پاره ای از دل ما را با خود برد ...اما....او که با ماست ...او که نرفته است.... از او بپرسید که چه می کند با دل ما!؟
یادم باشد:حرفی نزنم که به کسی بربخورد....نگاهی نکنم که دل کسی بلرزد....راهی نروم که بیراهه باشد....خطی ننویسم که آزار دهد کسی را. یادم باشد: که روز و روزگار خوش است.... همه چیز روبه راه است و خوب......... تنها..... تنها دل ما که دل نیست!!

اگه لطف کنید، نظرات قشنگتون را حتماً می خونم.